امام زمان (عج): براى تعجیل ظهور من ، در هر موقعیّت مناسبى ، بسیار دعا کنید که در آن فرج و حلّ مشکلات شما خواهد بود.      
کد خبر: ۶۲۸۵
تاریخ انتشار: ۱۶ آذر ۱۳۹۴ - ۱۶:۳۴
تعداد نظرات: ۹ نظر
نسخه چاپی
ارسال به دوستان
هر دم كه دل به عشق دهي خوش دمي بود / در كار خير حاجت هيچ استخاره‌ نيست
"بچه های آران وبیدگل واقعا باهوشند" این جمله ای است که اکثر دانشجویان آران و بیدگلی از زبان دوستان غیر بومی خود می شنوند.
 خبرنگار پرتال خبری،تحلیلی شهرستان آران و بیدگل - زهرا صباغ پور:

نیمه دوم مرداد، نیمه دوم اردیبهشت و... زمان هایی است که همه ما منتظر شنیدن خبرهای خوشی از تک رقمی ها، دو رقمی ها و...، منتظر قبولی دانش آموزان آران وبیدگلی در بهترین رشته ها و دانشگاه ها هستیم...
چه کسی می تواند خبر حضور یک دانش آموز کلاس هفتمی در کلاس درس دانشگاه کاشان را بشنود و به آن افتخار نکند؟
عده ای از این محصلین چهره کشوری می شوند، استاد برجسته، کسی می شوند که چشم انداز چند ساله آینده کشور را ترسیم می کنند اما ما حتی قبل از فوتشان شاید نامی از این همشهری هایمان نشنویم و بعد از فوتشان آوازه و شهرت ملی شان به گوشمان برسد.
و آن موقع در صدد تجلیل از آن ها بر می آییم،  با مزین نمودن بلوار یا خیابانی به نام آنها، با ساخت تندیسشان یا با عوض کردن تابلوی سر در ورودی یک دانشگاه و...
از بلوار دکتر عظیمی عبور می کردم، به فکر فرو رفتم... چند درصد از مردم شهر ما با اندیشه های استاد برجسته اقتصاد ایران آشنا هستند؟با دیدن جایگاه تندیس ربوده شده دکتر در ورودی شهر احساس تاسف تمام وجودم را فرا گرفت. به دنبال نامش در شهر می گردم...
از پله های دانشگاه پائین می روم از چند دانشجو نام دانشگاه را سوال می کنم... اکثر قریب به اتفاق آنها می گویند" دانشگاه علمی – کاربردی آران و بیدگل "..... زنده نگه داشتن نام فقط در حد سر در دانشگاه؟



باز هم در خیابان ها قدم می زنم ...
ساختمانی قدیمی که شاید قدمت آن به بیش از نیم قرن قبل برمی گردد. کنجکاوشدم به داخل ساختمان رفتم، نسبت به چند سال قبل که رفته بودم هیچ تغییر محسوسی نکرده بود! دیوارهای رنگ و رو رفته با سقف ترک خورده، وسایل قدیمی و بلا استفاده، کامپیوتر های از رده خارج و...
عکس های روی دیوار توجه ام را جلب کرد ، تیم رباتیک ، تیم دومینو و... رتبه های برتری مسابقات کشوری، استانی و...
حتی زیبایی این عکس ها نیز نتوانسته بود کهنگی و قدیمی بودن دیوار را پنهان کند. باورش سخت است که دانش آموزان دیارمان با همین امکانات کم، قله های افتخار را طی می کنند.
از ساختمان بیرون آمدم به سر در نگاهی دوباره انداختم "پژوهش سرای دانش آموزی دکتر عظیمی"

اینجا جایی است که قرار است اسلامی ها ، دهقانی ها، عظیمی ها، رحیمی ها، اربابی ها و... افتخار آفرین شوند. این جا می تواند سکوی پرتابی باشد به سوی دانشگاه ها، به سوی افتخاراتی دیگر اما حیف... . همه ما می دانیم در جهانی که با سرعتی عجیب به سوی پیشرفت و تکنولوژی در حرکت است ، غافل ماندن از پژوهش اشتباهي بسیار گران خواهد بود . با انجام برنامه های پژوهشی میتوان دانش آموز را به نگاهی دوباره و تفکری دیگر دعوت نمود .اگر  آموزش و پرورش چگونه پژوهیدن را به دانش آموزان بیاموزد و به آنها طعم تفکر از راه شنیدن و دیدن دقیق اطراف خود را بچشاند می توان شاهد اتفاقی بزرگ بود و آن تولد حس پژوهشگری در آنان است
شاید اگر نام دکتر بر آن مرکز نبود ، خیّری پیشقدم می شد تا آنجا را نوسازی و تجهیز کند اما افسوس که فرهنگ تازه ای باب شده و آن این است که باید نام خودشان بر سر در محل احداث شده، نصب باشد. با کمی جست و جو در شهر می توان موسسه های غیر دولتی پیدا کرد که وامدار دکتر عظیمی میباشند و اوضاع مالی بسیار خوبی دارند و در اساسنامه آنها آمده که درآمدشان صرف کارهای عام المنفعه شود؛ اما بیشتر که فکر می کنم نمی توان منتظر نشست و کاری نکرد... این احساس مسئولیت روی دوش همه ما سنگینی می کند، همه ما در قبال آینده سازان کشور مسئولیم.
" بچه های آران و بیدگل واقعا باهوشند" و اگر بستر مناسب تری برای آن ها فراهم شود می توانند آینده روشن تری پیش روی خود ببینند.














نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۹
در انتظار بررسی: ۱
غیر قابل انتشار: ۱
یار
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۶:۵۹ - ۱۳۹۴/۰۹/۱۶
0
4
من سال 81 تو این پژوهش سرا بودم که البته اسمش اون زمان آزمایشگاه بود
محوطه بیرونی که تقریبا هیچ فرقی نکرده
در داخل هم قدری کمد و وسایل زیاد شده!!!!!!!!!!!!!!!1
دانش آموز دهه 60
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۲:۴۵ - ۱۳۹۴/۰۹/۱۶
0
3
یادش بخیر
ممنون از بابت گزارش و تصاویر
خوشمان می آید در گذر زمان و ورود تکنولوژی این ساختمان همچنان اصالت خود را حفظ نموده و هیچ گونه تغییر محسوسی نکرده است.
هی هی هی
امان از دل غافل
پاسخ ها
منتقد
| Iran, Islamic Republic of |
۰۰:۵۲ - ۱۳۹۴/۰۹/۱۷
تغییر؟؟؟؟
اون زمان که ما بودیم اون چتر بزرگ و سفید تو آزمایشگاه نبود
ولی
تخته مدارهای الکتریکی سری و موازی پایه ثابت و جزء لاینفک آزمایشگاه بود
کلا یادش بخیر
دلسوووووز
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۰:۲۲ - ۱۳۹۴/۰۹/۱۷
1
5
پژوهش سرا؟
برای اولین بار است که اسمش را میشنویم

دقیقا کجاس ؟؟؟
و چرا اسمش با محیطش اصلا همخوانی نداره؟
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۰:۲۹ - ۱۳۹۴/۰۹/۱۷
0
4
ممنون از مقاله زیبا و عکسهای خاطره انگیز ؛ هم خودم و هم پدرم از این مکان خاطره دارند والبته پسرم اکنون به این مرکز رفت آمد دارد شاید او هم بتواند به پسرش یا دخترش آدرس اتاق‌های آنجا را بدهد
دوستدار پژوهش
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۰:۴۸ - ۱۳۹۴/۰۹/۱۷
0
2
انسان را موجودي جستجوگر دانسته‌اند، آدمي وقتي حقيقتي را به دست مي‌آورد، آرامش مي‌يابد. از اين روست كه پژوهش و پژوهشگري در طول تاريخ بشر استمرار يافته است. انسانها بدون آن كه از پژوهش خود سودي حاصل كنند آن را محقق مي‌ساختند. وقتي آدمي در برابر سوالي قرار مي‌گيرد كه حتي دانستن آن به لحاظ مادي با ندانستن آن مساوي است، چنين جوابي مي‌تواند او را آرام كند كه انسان همواره جوياي شنيدن و يافتن است.

امیدوارم این مکان به معنای واقعی کلمه، پژوهش سرا باشد
ان شاالله
شوتی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۵:۲۹ - ۱۳۹۴/۰۹/۱۷
1
7
اینجا شهر حسینیه مسجد وتکایا می باشد بزوشکده چیه......
نازنین
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۶:۴۶ - ۱۳۹۴/۱۰/۰۱
0
4
ولی کجاست اون تشویق مسئولین؟! دانش آموزانی رو اونجا میشناسم که شبانه روز زحمت میکشیدند که اسم شهر رو فقط بالای سکوی قهرمانی بیارند و دانشجویانی رو میشناسم که با اینکه دیگه دانشجو نیستند اونجا زحمت میکشند بدون هیچ منتی.. تنها دلخوشیشون اینه که اسم شهرشون یجایی از کشور گفته بشه...
تیم هایی که به اسم دکتر عظیمی در مسابقات شرکت داده میشد کم نبود...همه فقط امیدشون این بود قهرمان بشند تا فقط بتونن تا اونجایی که دستشون هست شهرو برای دیگران معرفی کنند.. نشون بدن که نخبه ترین ها تو شهر ما هستند.. ولی کجاست تشکر؟؟!
ولی کجااست قدر دانی؟؟!
ولی کجاست سپاس از زحمات این دانش آموزان و دانشجویان فعال...
این ها نیاز به تشکر نداشتند.. چون برای کسی نیومده بودند کار و تلاش کنند.. غیرتشون بود که باعث میشد بیان و زحمت بکشند وگرنه تو شهر های دیگه زمینه های بهتر و راحت تری بود برای بروز استعداد هاشون... موندند تو شهر. از یه ساختمونی از اصلا شرایط مناسبی برای ساکن بودن رو نداره با همه چیزش ساختند و به سمت هدفشون رفتند جلو...
با تک تک بچه هایی که اونجان اگه برید گفتگو کنید میگن ما از مسولین هیچ انتظار قدر دانی نداریم فقط تو کار ما دخالت نکنن!!
بشینی پای دردو دل هاشون بشینی تنها غمی که دارن اینه که از طرف کسی حمایت مالی نمیشن.. با هزار زحمت پول کار هاشونو خودشون میارن ولی در وسط طرح نیمه کارشون از سمت اقای ایکس از اداره ایکس پیام میاد که نباید در این مسابقه به دلیل برخی از محدودیت ها شرکت کنند!
یکی نبود بشون بگه این دانش آموز اینهمه زحمت کشیده کمکش نمیکنی اشکال نداره.. سنگ جلو پاش ننداز.. امید داریم که نسل اینده ای که میرند پژوهشسرا دیگه از این غم ها نداشته باشند
اگه یه نیم نگاه به کمد تندیس های اونجا بکنید
نشان قهرمانی دانش آموزانتونو تو جشواره هایی میبینید که تو عمرتون فکر نکنم اسمشم شنیده باشید... ولی فقط بدونید این مقام ها از هر نقطه جهان که گرفته شده رایگان نبوده... واسش شبانه روز زحمت کشیده شده و با وجود هزاران مشکل و بدون حمایت این مقاماتو کسب کردند و اسم آران و بیدگلو اونجا بردن بالا و بهش افتخار کردند.. همه مردم شهر به این دانش آموزان مدیونید.. و تنها کسانی که این دانش آموزان هیچ وقت حلال نخواهند کرد، مسئولینی هستند که شاید میتونستند به همه شکلی به حمایت این دانش آموزان بپردازند.. اگر وقت نداشتند با دادن یمقدار خیلی کمی از بودجه ای که به آموزش پرورش میدید و از بس زیاده میزارن جیبشون یکمی از اونو که لطمه ای به جیب مبارکشون نمیزنه اختصاص بدن به پژوهشسرا تا یکم دانش آموزا از زیر فشار بیان بیرون...
این دانش آموزانی که اونجان و دانش اموزان قبلی واقعا نیاز به قدر دانی دارند... چون الان حسی که به همشون دست داده اتلاف عمرشون اونجا بوده...
به امید روز هایی بهتر..
زهرا
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۳۸ - ۱۳۹۶/۰۶/۱۰
0
0
لطفا کمی امکانتاین پروهشسرا را زیاد کنید یا حداقل گسترش دهید
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین عناوین
تلویزیون اینترنتی
گزارش تصویری